Hiti í kolunum
4 desember 2011 - Svanfríður S. Sturludóttir
Þegar maður býr á svona ísköldu landi eins og Íslandi, gerast heitar sögur oftast að sumri til. Þessi er ein af þeim sem þó má flokka undir veturinn...líka vegna þess að hún þolir illa dagsljósið.
Hún hafði sokkið sér ofan í einhverja samskiptavefsíðu, það var hellingur að gerast þar inni sem var spennandi. Hún hafði farið á nokkur kaffihúsadeit, en ekkert meira en það. Hana vantaði adrenalínið. Spennuna, æsinginn, villt og ábyrgðarlaust, já og einfaldlega gott kynlíf.
Þá rakst hún á hann. Já hann. Þar var sko spennufíkn í algleymi. Hún hafði lítið talað við hann og eiginlega sama sem ekki neitt. Þekkti hvorki haus né sporð á honum. Barnlaus, aldrei giftur og bjó upp á Skaga. Punktur. Og meira vildi hann ekki gefa upp. En bað hana um að lesa tilboð sitt sem hljómaði auðvitað, svona eftir á að hyggja, eins og algert glapræði. En spennandi, það vantaði ekki.
Hún ákvað að gera það sem hann bað um, og vissi að það gat verið afar áhættusamt.
Umrætt kvöld í húmi nætur, ók hún heim til hans og skannaði vel umhverfið kringum heimili hans. Eða var það hans? Hún vissi það ekki í raun. Lagði bílnum og gekk inn, það var um samið að hurðin væri ólæst.
Hún gekk um dimma íbúðina og tékkaði á öllum herbergjum, baði, eldhúsi og stofu til að vera 100% viss um að enginn annar en þau tvö væru þarna inni. Þá fór hún og læsti aðalinnganginum.
Gekk síðan inn í svefnherbergið, þar sem hún sá móta fyrir líkama hans undir sænginni. Hann lá með lokuð augun og hún afklæddi sig í rólegheitum. Vissi að hann myndi ekki hreyfa legg né lið. Það var hluti af þessari upplifun. Þegar hún var orðin nakin skreið hún undir sængina við fótagafl rúmsins og áfram upp þar til hún hafði náð alla leið að svæðinu milli fóta hans. Og þar upphóf hún að kyssa hann eins og hún væri að kyssa hann á varinar. Og fann milli fingra sinna og milli vara sinna að þetta var allt að virka.
Hann gerðist æstari og æstari, og áður en hún vissi af var hann búinn að reisa sig upp og snúa henni við eins og hveitipoka gjörsamlega trylltur af nautn. Hún gat ekki annað en hrifist með, þetta var eitthvað sem maður gerði aðeins einu sinni á ævinni.
Þau voru ekki enn farin að sjá andlit hvors annars og í því lá mesta spennan. Að stunda trylltan ástarleik án andlita.
Svo gleymdi hún sér og sneri höfðinu aðeins of mikið aftur fyrir sig og þau horfðust í augu. Með það var allt búið. Hann lyppaðist niður, og þau lágu orðlaus og köstuðu mæðinni smá stund.
Svo stóð hún á fætur, klæddi sig aftur rólega í fötin. Engin orð fóru þeim á milli. Hann leit á hana og augu þeirra mættust í sameiginlegum gáska. Svo gekk hún út. Lokaði hljóðlega á eftir sér, og þau sáust aldrei meir.
En bæði eiga nafnlausa minningu, um heita vetrarnótt í svartasta skammdeginu á Fróni.
"Don't compromise yourself. You are all you've got." —Janis Joplin-
Leita
Ritstýrur
