Með vægt bragð af rommi
27 desember 2011 - Steinunn Fjóla Jónsdóttir
Hann teygir sig í jakkann minn sem liggur á barstólnum við hlið mér og leggur hann yfir herðar mínar, veiðir hárið upp úr að aftan og ég kem höndunum í ermarnar. Við leiðumst út og mér finnst ég ekki reikul í spori. Finn samt að ég hef engin tök á neinni dómgreind, enda kæri ég mig ekki um það. Að vera greind eða dæma.
Mig langar bara að finna hann snerta mig og missa stjórn á mér í leiðinni. Ég kitla lófa hans með fingrinum; það hljóp í mig einhver minning frá unglingsárum. Sem þýddi viltu gera það með mér. Svo þroskast slík merki. Eða ekki, stundum.
Við förum heim til hans. Ég á hvergi heima þannig lagað. Þegar hann lokar hurðinni hendi ég mér á hann; þrýsti vörunum að hans og brjóstunum að hans. Ég lyfti öðrum fótleggnum og legg hann yfir lendar hans. Finn með sköpunum hvað bungan stækkar og harðnar. Það er það sem ég vil. Ég vil að hann þröngvi sér inn í alla mína athygli. Láti mig finna fyrir. Ég hendi af honum frakkanum og hneppi frá skyrtunni meðan ég sýg mig fasta við andlit hans. Hann lyftir mér upp og ég kræki fótunum saman utan um hann. Meðan hann ber mig að rúminu og lætur mig leggjast. Svo hneppir hann frá og dregur af mér buxurnar og skóna með. Færir bolinn minn yfir höfuð mér og þrýstir haldaranum upp svo brjóstin spretta fram. Og kyssir þau. Klárar að klæða mig úr bolnum og rennir svo tungunni niður allan líkama minn. Ég er á flótta. Dottin í það. Kynlífið; með vægt bragð af rommi á tungunni. Hugur minn þarf að komast hingað, komast burt. Hann er kominn upp innanverð lærin aftur og þá sleppi ég. Hann má eiga mig alla. Taka mig alla.
Mig kitlar í nárann við snertinguna. Ekki lengi því hann mjakar sér í átt að sköpum mínum. Ég gleymi öllu um stund. Er til, fyrir hann. Svo kemur hann til mín. Kyssir varir mínar og andlit. Rennir tungunni eftir augnlokum mínum og niður kinnbeinið. Yfir varirnar opnar til hálfs. Og niður á hálsinn. Yfir brjóstin og um geirvörturnar. Ég strýk gegnum hár hans og dreg hann til mín. Þrýsti mjöðmunum upp og krefst hans. Vil bara finna. Hann hlýðir mér og ég sleppi stunu. Gef mig alla. Horfi niður, á hann taka mig. Og smeygi höndinni með í leikinn. Svo finn ég að ég roðna. Titra og spenni mig móti honum. Unaðslegur leikur. Hann stenst það ekki lengur, að halda aftur af sér. Og ég finn rykkina, heyri stunurnar. Klára með honum. Leyfi mér svo að vera bara máttlaus. Liggja með hann hálfan ofan á mér. Finna svitann aðskilja hörundið. Loka augunum.
steina@spegill.is
"Don't compromise yourself. You are all you've got." —Janis Joplin-
Leita
Ritstýrur
