Svoleiðis símtal
8 janúar 2012 - Steinunn Fjóla Jónsdóttir
Ég heyri í símanum gegnum svefninn sem var rétt að síga á mig. Fljót að hrifsa til mín tólið, því ég átti allt eins von á hringingu. Veit þú ert úti, klukkan er margt. Já, ég fylgist stundum með. Þegar þú horfir svona á mig.
Hvað? Hvísla ég í myrkrinu. Ætlarðu að koma? Auðvitað kem ég.
Ég fer framúr og smeygi kjólnum yfir höfuð. Kveiki ljósið á baðinu og laga mig til. Lappa aðeins upp á farðann sem ég tók aldrei af mér. Ég átti von eins og ég segi. Var tilbúin. Fyrir þig? Alltaf.
Svo gríp ég lyklana af húsinu og loka hljóðlega á eftir mér. Þú ert fljótur að hleypa mér inn.
Ég legg lyklana á kommóðuna í svefnherberginu og teygi mig eftir þér. Þú kyssir mig, strýkur höndunum niður bera handleggina. Er þér ekki kalt? Ekki séns. Ekki núna...
Kjóllinn mjakast yfir höfuð og ég stend á nærfötunum. Þú líka. Burt með þau, hugsa ég og hjálpa þér. Kem við. Ætla mér að snerta þetta hörund meðan ég get. Svo langt síðan síðast. Hvað varstu að hugsa?
Ekkert, segirðu. Hættu að tala. Komdu og kysstu mig. Ég steinþegi...hér og nú; bara það skiptir máli. Erfiður? Já, stundum.
En þú heyrir mig hvort eð er hugsa. Veist hvað það er sem ég vil. Svarar mér rétt í öllu og einu. Ég er með gæsahúð og titra pínulítið. Veit ekkert betra en þig að strjúka mér. Varirnar við mínar. Við allt. Og augun sem horfa á mig. Þú saknaðir mín, ég sé það. Hvaða meinlætalíf er þetta? Suss, þú þaggar niður í mér. Vitleysingur, hvísla ég og glotti. Finn þig brosa líka.
Svo fikrarðu þig niður, um mig alla. Við fléttum saman fingrum, ég lyfti mér á móti þér. Komdu nú, hugsa ég og horfi á þig kyssa mig. Þá kemurðu, rennur hægt í fyrstu og ég sleppi stunu. Þegar þú beygir þig og kyssir varir mínar, ertu kominn alla leið. Og ég alla leið...til himnaríkis. Þú ert með fjandans lykilinn. Förum okkur hægt litla stund. Vertu með mér, í mér. Láttu það endast.
steina@spegill.is
"Don't compromise yourself. You are all you've got." —Janis Joplin-
Leita
Ritstýrur
