Gúmmífætur ef ég fæ það standandi
24 janúar 2012 - Steinunn Fjóla Jónsdóttir
Ég breiði flauel yfir sumar senur, svo fallegar. Þær senur eru mínar og svo ekta. Flauelið mjúkt er ég strýk vanga mínum eftir því. Lygni aftur augunum og hugsa það alla leið.
Þær umvefja mig, þessar senur. Halda á mér hita, gera mig hrollkalda og rífa stundum undan mér lappirnar. Ég verð svo auðmjúk og eftirgefanleg í faðmi þínum. Gúmmífætur ef ég fæ það standandi, styð mig við vegginn. Við stöndumst ekki mátið stundum. Sama hvar. Förum áfram út í daginn og ég er rjóð í kinnum með dofann í skauti mér eftir lætin við að flýta sér en flýta sér ekki. Vera ákveðin í að ná markinu. Og kikna í hnjánum.
Stundum er ég horfi á þig, þori ég vart að blikka augunum. Það er þessi meyra ég, sem engu góðu trúir og bindur allt í efann. Hún er vinkona mín, því hún varar mig við og minnir mig á. Að halda fast og gera best. Vera besta ég en samt ég, eins og ég vil. Að þannig hljóti elskan að vera; elska þig sem þig. En vertu góð.
Þú segir sjaldan nokkuð. Með orðum. Ég finn það gegnum fingur. Og bragða það með tungunni. Það sem er ósagt. Þegar þú kreistir mig. Lendar mínar. Finn ég að þú tengist mér. Á taugunum. Liggja þær að hjartanu? Segðu mér satt, eða viltu að ég geti í eyðurnar? Viti að þú sért til handa mér? Þegar ég horfi í spegil, horfi ég á þig. Í huga mér. Mála þig um augu mér, bít í þig með brauðinu. Klæðist þér í kulda. Maka þér á mig með sápunni. Er ég þá til handa þér? Hvað segir þú?
Mér finnst sem þú búir í mér...þarna inni, þú veist. En hvar á ég heima? Á gúmmífótum er ég hugsa það. Gjörsamlega kikna.
steina@spegill.is
"Don't compromise yourself. You are all you've got." —Janis Joplin-
Leita
Ritstýrur
