Það er kveikt á tunglinu
5 febrúar 2012 - Lísa Björk Ingólfsdóttir
Hér kemur ein yndisleg sönn saga að vestan. Við borgarbúar höfum kannski kvartað undan snjó en snjóþungi vestur á fjörðum nú og fyrr er svolítið önnur saga. Þessi saga gerðist fyrir örugglega meira en fjörutíu árum og kemur frá góðum vini.
Hann var smápjakkur. Foreldrar hans bjuggu á Suðureyri við Súgandafjörð. Faðir hans var rafvirkinn í plássinu og oft mikið að gera. Á veturna fór rafmagnið oft af í þá daga. Þá þurftir heimilisfaðirinn að æða út í öllum veðrum til að kveikja á vararafstöðinni sem var tengd við nauðsynlegustu staðina sem alls ekki gátu verið án rafmagns.
Það var hríð og leiðinda veður. Það var komið kvöld og fjölskyldan að búast í svefn. Skyndilega slökknar allt. Rafmagnið var farið af, eina ferðina enn.
Fjölskyldufaðirinn stynur og fer að ferðbúast. Litli pjakkurinn, sonur hans, er þarna varla nema þriggja ára. Hann horfir á föður sinn gera sig kláran til að takast á við slagviðrið úti.
Hann lítur út um gluggann og bros færist yfir fallegt barnsandlitið.
„Pabbi – þetta er allt í lagi. Sjáðu, það er kveikt á tunglinu“.
Hreinskilni og einlæg ást. Það er gjöfin sem við fáum frá litlu börnunum okkar.
Hlúum að henni og varðveitum.
"Don't compromise yourself. You are all you've got." —Janis Joplin-
Leita
Ritstýrur
