Er ég veðurguð?
11 febrúar 2012 - Lísa Björk Ingólfsdóttir


Það hefur ekki farið fram hjá neinum í henni Reykjavík og nágrenni að við höfum fengið alveg góðan slatta af snjó í vetur. Hef aldrei áður upplifað að þurfa að fara í klofstígvél, bara til að fara út með ruslið.
Þetta er sumsé fyrsti veturinn á minni ekki svo stuttu ævi, sem ég á í verulegum vandræðum með snjó. Hér áður sáu aðrir um þessi vandræði fyrir mig. Ekki var ég send út sem krakki til að moka, eða losa úr þakrennum. Nei – hef sloppið nokkuð vel.
Þess vegna hef ég aldrei eignast mína eigin snjóskóflu. Hummaði það fram af mér allan desembermánuð og megnið af janúar. Tókst einhvern veginn að tækla þetta. Þar til það tókst ekki lengur.
Seinnipart janúar var ferðinni heitið í Europris, til að finna skóflu. Það var alveg heil ein skófla eftir. Ég var fljót að skella mér á gripinn og veskið...virkilega fann fyrir því. Einmitt - hafragrautur það sem eftir er mánaðar.
Stolt réðst ég á stærstu skaflana við innkeyrsluna. Mokaði mig kófsveitta þar til það var öruggt að ég kæmi bílnum í innkeyrsluna og út aftur. Síðan varð ég að moka göngustíg að innganginum í íbúðina, þar sem snjórinn var löngu komin upp fyrir öll stígvélamörk.
Djöfull var ég ánægð með mig eftir daginn.
Morguninn eftir gat ég leitt barnið út í bíl, þurfti ekki að halda á henni svo hún týndist ekki í snjónum. Var þurr í lappirnar þegar ég kom í bílinn og komst úr innkeyrslunni án tilhlaups.
Frábært maður.
Og þá byrjaði að rigna. Nokkrum tímum síðar var fíni göngustígurinn minn horfinn. Síðan hvarf skaflahrúgan við innkeyrsluna. Það er búið að rigna síðan. Í marga marga daga. Nýja fína snjóskóflan mín stendur á ganginum og hlær framan í mig.
Þetta er nákvæmlega ástæðan fyrir því að ég er löngu hætt að hengja þvott út á snúrur. Þá byrjar að rigna.
Nú er ég alvarlega að íhuga kaup á góðum appelsínugulum regngalla og klofstígvélum.
Verst að þá kæmi kannski níðingsfrost og ég er ekki ennþá búin að finna út hvernig ég leik á þann fjanda.
Hugmyndir?
Höfundur: Lísa Björk Ingólfsdóttir
"Don't compromise yourself. You are all you've got." —Janis Joplin-





