Gríman 2. hluti
15 febrúar 2012 - Lísa Björk Ingólfsdóttir
Vaknaðu kona og horfðu á staðreyndir
Fræðimenn sem hafa kannað siðblindu hafa sett fram þá tilgátu að í raun sé um geðsjúkdóm að ræða. Mjög ákveðinn og ólæknandi sjúkdóm.
Hafi hinn siðblindi einhverjar tilfinningar eru þær mjög grunnar. Þessi einstaklingur framkvæmir undarlegustu hluti sem geta verið að eyðileggja fyrir honum sjálfum, þar sem hann hefur ekki hæfileika til að fyllast samviskubiti.
Hið „falda“ líf þessa einstaklings er ekki alltaf nægilega vel „falið“. Það virðist sem það að leika eðlilegan og heilbrigðan einstakling sé mjög erfitt fyrir hann til lengdar. Eðli hans mun alltaf brjótast út af fullum krafti reglulega.
Þessi eiginleiki, að hafa hvorki samvisku né tilfinningar er mjög gagnlegur hinum siðblinda. Hann getur verið mjög árangursríkur á því sviði sem hann velur sér. Getur einbeitt sér að einum hlut og kært sig kollóttan um allt annað. Fremur en að hafa tilfinningar eru það hlutir eins og „framtíðin“ og hvernig aðrir koma þar við sögu. Í stað tilfinninga snúast málin um hvað hann vill eða þarf. Það má segja að hann upplifi þessa þörf á hvað hann vill og vantar sem einhvers konar ást. Ef hann fær ekki það sem hann vill og þarf er það „skortur á ást“. Ef hann finnur eitthvað sem hann vill, gefur hann sig allan í að fá það. Hann er snillingur í að fá fólk til að gera hluti fyrir sig og standa með sér ef þess þarf.
Ein snilldin er að fá aðra til að trúa hinu versta upp á aðra. Þeir eru ekki hræddir við að það komist upp um sviksemi þeirra eða illar gjörðir. Þeir geta alltaf fengið aðra til að trúa að það hafi verið hinum einstaklingnum að kenna.
Hér má sjá sögu þriðju eiginkonu fertugs kennara:
„Í fimm ár hafði hann haldið fram hjá mér, haldið lífi mínu í greipum ótta og angistar. En allir, þar með talið læknirinn minn, lögfræðingur og vinir mínir, ásökuðu mig fyrir vandamálið. Hann var búinn að sannfæra alla um að hann væri virkilega frábær náungi en ég væri að verða geðveik. Ég fór meira að segja að trúa því sjálf. Síðan þegar hann tæmdi bankabókina mína og stakk af með sautján ára nemanda, var fullt af fólki sem gat ekki trúað því og vildu vita hvað ég hefði gert til þess að fá hann til að hegða sér á þennan hátt.“
Hinn siðblindi einstaklingur hefur allt sem þarf til að blekkja aðra. Talsmátann, sjarminn og sjálfsöryggið. Þeir halda alltaf andliti undir álagi. Kemur ekki til hugar að upp um þá komist. Þeir eru líka algjörlega miskunarlausir. Ef upp um þá kemst geta þeir líka haldið áfram eins og ekkert hefði í skorist. Ekkert er þeim að kenna. Öllu er komið yfir á þann sem ásakar þá um gjörninginn. Sá siðblindi er alltaf fórnarlambið. Samt eru þeir oft í mótsögn við sjálfa sig, en það virðist ekki valda þeim vanda. Þeir eiga það auðvelt með að koma upp með nýja lygi og láta aðra trúa henni.
Í viðtali vegna könnunar sagði siðblindur einstaklingur:
„Það fyrsta sem ég geri er að mæla þig út. Finn út hvað það er sem þú vilt eða þarfnast og gef þér það. Síðan er komið að því að gefa mér til baka – með vöxtum. Þá herði ég ólarnar.“
Í öðru viðtali sagði annar siðblindur einstaklingur:
„Ég get alltaf fundið á mér þegar kona er óörugg og einmana. Það er fullkomið fórnarlamb. Þeir sem eru veikir fyrir eru fullkomnir fyrir þá siðblindu. Þegar viðkomandi áttar sig á hvernig einstaklingur sá siðblindi er í raun, skammast þeir sín fyrir að segja frá vanda sínum.“
Ein vel þekkt aðferð hjá hinum siðblinda er að hjálpa „eðlilegum einstaklingi“ að finna tilganginn í lífi sínu. Þeir setja sig í hlutverk sálusorgara og hinn fullkomna sálufélaga. Þeir eru meistarar í að finna veikleika og þarfir annarra og spila þannig með viðkomandi. Þeir eiga auðvelt með að segja fallegu hlutina. „Ég elska þig“ eða „ég bið fyrir þér.“ Í rauninni inniheldur þetta enga meiningu. En suma hungrar svo í að heyra þessi fallegu ástarorð að ekkert annað skiptir máli.
Því miður þá skortir þann siðblinda aldrei fórnarlömb. Oftast neitar fórnalambið að viðurkenna það fyrir sjálfu sér að það sé verið að nota það. Það fer í fullkomna afneitun. Oftast eru þetta konur sem sækjast eftir venjulegu lífi og líta á sjálfar sig sem hina verðandi fullkomnu eiginkonu. Sú hin sama mun vera viss um að ef hún reynir betur eða bíður eftir að hinn siðblindi maki breytist, þá verði allt í lagi. Ef hann virðir ekki þarfir hennar, heldur framhjá henni, notar hana og beitir hana ofbeldi, þá mun hún mögulega ákveða að reyna enn betur að vera hin fullkomna kona fyrir hann. Hún virkilega trúir því að einn daginn átti hann sig á hversu mikilvæg hún er honum og þá muni hann falla á kné og fara með hana eins og drottningu – aftur. Eins og í upphafi.
Láttu þig dreyma!
"Don't compromise yourself. You are all you've got." —Janis Joplin-
Leita
Ritstýrur
