Hann skar þá í tvennt
17 febrúar 2012 - Heiða Þórðar


Ég á bróður sem á bróður sem er ekki bróðir minn. Sá bróðir gaf bróður okkar fiska í stóru búri. Bróðir minn gaf bróður okkar, sem jafnframt er bróðir hans, fiskana. Bróðir okkar leigði út fiskana ásamt íbúðinni. Leigjandinn drap alla fiska bróður míns. Alla nema þrjá.
Flókið nokkuð?
Þrjú stykki grá kvikindi sem líta út eins og sæðisfrumur lifðu af. Litlu gráu "döll" frumurnar eru eins og krækiber í helvíti frá mínu sjónarhorni séð. Búrið alltof stórt.
Bróðir minn vildi svo endilega að ég, sameiginleg systir þeirra beggja fengi fiskana. Bróðir minn og bróðir bróður hins bróður míns komu í framhaldi og tengdu hreinsibúnaðinn og kafarann. Hefði frekar kosið fallegt blóm i potti.
Ég kann ekkert í sambandi við umhirðu fiska, en ég kann að mjólka hamstur, þannig að leiðbeiningarnar sem ég fékk frá einhverjum bróðurnum voru afar kærkomnar. En þær voru svohljóðandi:
-Ef vatnið er of heitt þá sýðurðu þá. Ef vatnið er of kalt þá frystirðu þá. Ef þú gefur þeim of mikið að éta...drepurðu þá...ef þú gefur þeim of lítið...drepurðu þá líka.
Með þennan leiðarvísi í farteskinu hef ég haldið lifi í þessum ljótu kvikindum í heila 9 sólahringa og er stolt af sjálfri mér. Ég drap ástareldinn á þrem dögum, sléttum!
Á hverjum morgni læddi ég mér að búrinu og kíkti upp undir þakið. Hef ekki veitt upp eitt einasta lík...ef ske kynni mun ég halda útför og jarðaför. Öllum boðið í erfidrykkju; kaffi og mandarínur.
Vinkona mín kemur eitt kvöldið og segir: Heiða, eru allir fiskarnir dauðir? Ég sé engan fisk!
-Blessuð vertu, það er ekkert að marka. Þeir eru þarna, þeir eru sko glærir...
Vinkonan: Ó, auðvitað, hlaut að vera! Sé engan fisk...
Sem minnir mig á eitt:
Ég þekki konu sem er geðveik. Hún á mann sem er líka geðveikur. Hún hafði fengið sér tvo appelsínugula fiska í glerkúlu. Kúlufiskarnir veittu henni félagsskap og hún undi sér löngum stundum við það eitt að horfa á þá svamla í hringi í þögninni. Undir bringusundi, söng þrúgandi hugsanagangur um höfuðkúpu hennar. Hugsanir sem enginn veit hverjar eru, nema hún sjálf.
Hún hringir í mig, miður sín...
-Heiða..heldurðu að helvítis fíflið sé ekki búinn að drepa fiskana mína! Hann var svo afbrýðisamur!
-Æi, nei sturtaði hann þeim niður í klósettið?
-Já, en áður en hann sturtaði þeim niður...þá skar hann þá í tvennt, þannig að þeir kvöldust ekkert greyin.
heida@spegill.is
Höfundur: Heiða Þórðar
"Don't compromise yourself. You are all you've got." —Janis Joplin-





