Bannað að ríða, reykja, rupla og ræna
18 febrúar 2012 - Heiða Þórðar
Það var skemmtileg reynsla að vakna upp og lenda beint í fanginu á almættinu. Mjög skemmtileg lífsreynsla.
Ég sat nefnilega í mestu makindum í fanginu á Guði. Hann bannaði mér að reykja, ríða og blóta. Mér fannst það lítið bagalegt. Ég reyki hvort sem er ekki, nema bara í laumi. Í laumi fyrir sjálfri mér...og svo blóta ég aldrei, nema bara til að leggja áherslu á orð mín, í rituðu máli.
Ég hitti pabba. Hann lá útaf og var að lesa. Eins og ég minnist hans alltaf, þegar mér verður hugsað til hans.
Sigga amma sat við hliðina á hásætinu, með þvaglekann sinn og dömubindi í klofinu. Sigga amma var undanþegin reykingabanninu, enda forfallin. Amma mátti líka blóta, líka forfallin þar. Amma var lítið gefin fyrir samfarir eða nánd við hitt kynið. Vel gæti verið að hún hafi aðeins einu sinni notið ásta, þegar pabbi kom undir. Hún var í "ríði-banni" eins og aðrir og skipti það hana litlu.
Þess má geta að ekki finnst eitt einasta smokkakvikindi í himnaríki. Bara smokkfiskur.
Þarna var allt svo mjúkt, hlýtt og bómullarkennt. Þarna var/er gott að vera.
Áður en ég vissi af sparkaði amma skuggalega fast og af öllu afli í rassagatið á mér. Lendingin var hörð. En samt svo mjúk. Og ég hugsaði; hvaða stælar eru þetta í kerlingunni???
Svo öskraði hún á eftir mér og ég rétt heyrði óminn í fallinu/hrapinu:
-Farðu nú að gera eitthvað af viti krakkaandskoti! Fáðu þér að reykja og ríða og bölvaðu hressilega í pistlaskrifum þínum. Og í almáttugs bænum... gerðu svo eitthvað meira...
Og við það vaknaði ég....
heida@spegill.is
"Don't compromise yourself. You are all you've got." —Janis Joplin-
Leita
Ritstýrur
