Svæfðu mig í himnaríki
18 febrúar 2012 - Steinunn Fjóla Jónsdóttir


Ég teygi út úr mér tyggjóið til beggja átta, bý til nærbuxur með gati. Ég er að hugsa. Það er eina sem ég hef, komdu með...og ég fer úr sokkunum.
Hugur minn hrópar í þögn. Þú skilur mig. Hann segir komdu nær. Andaðu inn og gleyptu mig. Leggðu varirnar við mínar og bleyttu mig með þér. Ég veit þegar mjaðmir þínar þröngva sér milli læra minna, eftir hverju þú sækist. Og ég þrýsti mér mót þér. Með skauti mínu segi ég þér allt.
Tungan leitar sér leiðar um andlit sem ég kann orðið utan að. Fyrir mér er það anddyri. Og þegar þú lítur í augu mín, mælir persónu mína og kynþokka. Þá veit ég allt. Þarf ekkert meir. Ég er komin inn og loka dyrunum. Þú fullkomnar mig þegar við rennum saman í eitt.
Mér finnst ég heil þegar ég finn þig þrýsta þér djúpt. Og þú kemst ekki lengra. Þá ertu kominn alla leið. Þar er himnaríki. Glórulaust brjálæðið sem grípur slag úr hjarta mínu. Alsæla með þig við hjartarætur. Ég skrifa þar hvert orð sem þú segir, marka mig þér með andardrætti. Svitanum.
Það nærir mig svo ég nötra. Svo græt ég í laumi. Taugarnar leita sér leiðar út um augun í söltu vatni sem ég leyfi að þorna, blandast húð minni. Eins og svita þínum, munnvatni og anda. Mér er ekki nóg að líta þig augum, horfa. Ég vil eiga, taka þig inn. Aldrei áður eins. Með fætur krækta um mitti þér. Þér sem ert í mér. Ég vil ekki vakna. Svæfðu mig í himnaríki. Verði þinn vilji sem minn. Að eilífu áður en ég dey. Kysstu mig þú.
steina@spegill.is
Höfundur: Steinunn Fjóla Jónsdóttir
"Don't compromise yourself. You are all you've got." —Janis Joplin-





