Draumar
20 febrúar 2012 - Heiða Þórðar
Draumar eru einkennilegt fyrirbæri. Suma drauma langar mann ekkert að muna eða man ekki. Á meðan aðrir draumar eru þess eðlis að mann langar ekki til að vakna aftur...
Ég er ein af þeim sem hef lent í því að vera vakin upp af ljúffengum draumi. Svo góðum draumi (mar...) að mig langaði ekki að vakna. Og varð "ultra" fúl. Langaði að vita framhaldið. Langaði að halda áfram, inni í draumaveröldinni. Hef lokað augunum og reynt ...en nei, allt kemur fyrir ekki.
Ég dró sængina upp fyrir haus, kreisti aftur augun, en ekkert gerðist. Ég var friggings vöknuð! Ojbara.is sko!
-Á lappir stelpa, öskraði veruleikinn, -svona upp með þig!!!
Og upp fór ég, en ekki hvað? Nú, draumurinn gufaði upp fyrir framan nefið á mér.
En þar sem ég er fremur draumlynd að eðlilsfari, hugsa ég að ég dvelji lengur í draumalandinu, vakin eða sofin.
Oft á tíðum.
Þar er gott að vera. Þar er fegurð, þar er ljós og eingöngu kærleikur til alls sem lifir og er. Þarna mitt á milli, býr veruleikinn minn. Hugsa sér!
Í draumlyndis-ástandinu fær enginn að koma óboðinn. Ég er við stjórnina.
Stundum áður en ég sofna, ligg ég og hugsa. Ég er alltaf að hugsa. En ég úthugsa engan veginn allt sem ég segi. Og þar af leiðandi kem ég mér stundum í vandræði. Eins og í dag.
Mig nefnilega dreymdi skýran og raunverulegan draum í nótt. Ég var að vonast eftir einhverjum allt öðrum inn í draumaveröldina mína, en þeim sem birtist.
Og sá sem kom, var nakinn. Og sama hvað ég reyndi að vakna, var þetta draumurinn endalausi. Og hlutir gerðust sem ég fæ ekki af mér að deila með ykkur.
Ég var nánast í rusli þegar ég sagði vinkonu minni frá draumnum.
Einhvern veginn svona sagði ég frá þessu:
-Skrítið en hann (samstarfsmaður okkar beggja) lá í einhverju rúmi. Þarna var líka gömul gráhærð kona. Sú sat við hlið hans. Hann var allsber og ég sá bara allt! Hann labbaði um herbergið og spjallaði um daginn og veginn. Kviknakinn stóð hann fyrir framan mig og var svo eðlilegur bara. Guð almáttugur þetta var svo raunverulegt!
-Og hvernig var hann? (spurði hún hlæjandi -hún er sko alltaf hlæjandi þessi....)
Svo bætti hún við að draumurinn væri fyrir einhverju slæmu fyrir viðkomandi, hvort hún ætti ekki segja honum frá. Aðvara hann.
-ERTU BRJÁLUÐ MANNESKJA!!! Ef þú vogar þér! Þá neyðist ég til að skjóta þig í hnéskeljarnar! Hann heldur auðvitað að ég hafi eitthvað með þetta að gera! Ég drep þig ef þú minnist orði á þetta við nokkurn mann!
Á einu augnabliki breyttist hin dagfarsprúða "ég" í ofbeldisfullan og morðóðan geðsjúkling.
Draumar eru furðulegt fyrirbæri og aldrei þeir sem maður væntir. Þar koma inn óboðnir gestir. Allsnaktir gestir jafnvel....
Hinir eiginlegu draumar. Draumarnir sem maður vinnur að ötullega og lætur rætast.
Það eru þeir draumar sem vert er að hlúa að og muna.
heida@spegill.is
"Don't compromise yourself. You are all you've got." —Janis Joplin-
Leita
Ritstýrur
