logo

Undir sænginni

Ástríða í einum bita

21 febrúar 2012 - Steinunn Fjóla Jónsdóttir

Hvað ef mig langar að vita hvað þér finnst? Um annað en það...þú veist. Mun það falla mér í geð? Ef við förum afsíðis og annað kemst að en aðeins eitt og ekkert meir.

Svæfðu mig í himnaríki

18 febrúar 2012 - Steinunn Fjóla Jónsdóttir

Ég teygi út úr mér tyggjóið til beggja átta, bý til nærbuxur með gati. Ég er að hugsa. Það er eina sem ég hef, komdu með...og ég fer úr sokkunum.
 

Hún iðar í stólnum -erótík

16 febrúar 2012

Hann hafði margoft farið inn til hennar þennan dag, kaffibollarnir voru orðnir ótalmargir. Það sést á henni að hún er "stopp" ...með ritstíflu kannski, því aðeins nokkur orð eru komin á tölvuskjáinn, eftir heilan dag við lyklaborðið. Hún er orðin mjög tens, sérstaklega eftir alla kaffibollana og sígarétturnar. Hún iðar í gamla skriftofustólnum sínum.
 

Borðstofuborðið -erótík

14 febrúar 2012

Það er einn staður sem kemur strax upp í hugann; borðstofuborðið. Ég legg fyrir hana yndismjúkt teppi á borðið. Sæki hana inn á baðherbergi nýkomna úr baði. Tek hana í fang mitt og geng með hana fram. Legg hana varlega á borðið. Dregið er fyrir alla glugga og aðeins kertaljósin, sýna henni ástríðuna í augum mínum.

Hættu að hugsa

Ég brosi sætt, veit ekki hvort ég á að setja mig í kynæsandi pakkann einmitt núna. Er svo sem ekkert lengi að svissa þangað með hann svona nálægt mér. Hann er ekki svo ókunnugur. Ekki óþekkt andlit. Bara óþekkur með mér. Ég er hvort eð er komin af stað. Í það ferli með þessum hugrenningum. Ég fæ mér gúlsopa af gulum vökvanum. Síðast var ég hífuð, mjúk og eftirgefanleg. Þurfti bara að láta leiða mig af veg. Svona svífandi viljuga.

Forfallinn

Finndu fyrir því í huganum hvað þær kitla þessar taugar. Þegar þær vekja löngun sem erfitt er að hemja. Er hún æsandi? Ætlarðu að fara...eða vera? Lestu orð mín og láttu þig dreyma. Stundum það eina sem er. 
 

Tangó

Hún liggur í sófanum, augun aftur. Syngur með lagi. Hálsfesti liggur fínleg milli brjóstanna, slétt hárið liðast yfir barminn og pilsið lafir niður á gólf. Það er dimmt.

Ólgusjór

Ég sit og stari á nóttina út um gluggann. Myrkur og enginn á ferli. Bara stjörnurnar að stríða mér. Það er logn. Ég dreg fyrir til hálfs og slekk á kertinu. Smeygi fótunum í inniskóna, hirði ekki um restar af narti. Það er kominn tími til að hvíla sig. Láta sig dreyma.

Með þig svona djúpt

Hér sit ég og stari fram fyrir mig, alein í heiminum. Stundum gott. En svo stundum þarf ég þú veist. Að þú komir og nálgist andlit mitt, hægt og rólega. Miðir vörunum á mínar. Staðráðinn í að sökkva þeim á sinn stað. Djöfull væri ég til í það. Ertu að tikka í takt?

Gúmmífætur ef ég fæ það standandi

Ég breiði flauel yfir sumar senur, svo fallegar. Þær senur eru mínar og svo ekta. Flauelið mjúkt er ég strýk vanga mínum eftir því. Lygni aftur augunum og hugsa það alla leið.

Malar eins og köttur

Hún stígur undir bununa og sápar kroppinn. Strokurnar fullar eftirvæntingar og henni finnst hún falleg. Malar eins og köttur og hlakkar til líkamlegra samskipta. Þegar svo ber undir eru fötin aukaatriði; engin þörf á kynæsandi blúndum eða glitri. Bara segja það sem segja þarf með atferlinu og augunum og einfaldur hlýrabolur og pils bundið um mittið fá enga athygli. 

Svoleiðis símtal

Ég heyri í símanum gegnum svefninn sem var rétt að síga á mig. Fljót að hrifsa til mín tólið, því ég átti allt eins von á hringingu. Veit þú ert úti, klukkan er margt. Já, ég fylgist stundum með. Þegar þú horfir svona á mig. 

Með vægt bragð af rommi

27 desember 2011 - Steinunn Fjóla Jónsdóttir

Hann teygir sig í jakkann minn sem liggur á barstólnum við hlið mér og leggur hann yfir herðar mínar, veiðir hárið upp úr að aftan og ég kem höndunum í ermarnar. Við leiðumst út og mér finnst ég ekki reikul í spori. Finn samt að ég hef engin tök á neinni dómgreind, enda kæri ég mig ekki um það. Að vera greind eða dæma.

Slétt skipti

10 desember 2011 - Steinunn Fjóla Jónsdóttir

Ég væri sko til í að detta í deitin. Bara svona kitlandi skemmtileg sem enda á ýmsa vegu. Láta strjúka mér þar til ég mala. Hvort er skemmtilegra? Ástin eða lostinn?

Hiti í kolunum

Þegar maður býr á svona ísköldu landi eins og Íslandi, gerast heitar sögur oftast að sumri til. Þessi er ein af þeim sem þó má flokka undir veturinn...líka vegna þess að hún þolir illa dagsljósið. 

Augun tala

29 nóvember 2011 - Steinunn Fjóla Jónsdóttir

Ég er að ganga frá möppunum. Dagur á enda og ég hlakka til að koma heim til mín. Sparka af mér skónum og slaka á. Ég finn að einhver er að fylgjast með mér og sný mér við.

Er það óþarfi?

23 nóvember 2011 - Steinunn Fjóla Jónsdóttir

Hvað ef mig langar til að þekkja þig? Vita hvað þú hugsar ef...
 
Muntu segja mér hvað þér finnst, um eitt og annað? Mun það falla mér í geð? Verður aftur snúið ef ég tek sénsinn...og segi hæ, þetta er ég? Komum að tala.
 

Aldrei verið kysst

17 nóvember 2011 - Steinunn Fjóla Jónsdóttir

Hún er ung. Með sítt dökkt hár og brún augu. Lögulega grannvaxin með þykkar varir. Hún hefur aldrei verið kysst.
 
Það er rigning og eftir langa gönguna frá strætisvagnastöð, er hárið mígandi blautt og liggur klesst við ennið og fram á kinnbein. Það er logn. Hún er með tösku á öxlinni og tvo poka úr búðinni. Allt skipulagt. Nema regnið.
 

Karlmenn eru tussur, farðu!

15 nóvember 2011 - Heiða Þórðar

Ég stóð við gluggann og horfði út.
 
Ég upplifði mig enn og aftur sem fanga. Fanga minna eigin hugsanna.
 
Greindi ekki liti lífsins; allt svart, hvítt eða grátt.
 

Grætur þú eftir fullnægingu?

12 nóvember 2011 - Heiða Þórðar

Ég á alveg hreint stórkostlegar vinkonur. Hæ stelpur! Hitti eina þeirra fyrir stuttu og við fórum á flug, eins og alltaf. Það eru engin takmörk sett fyrir því, hvað við getum blaðrað um. Bara gaman.
Ástin er gildra. Þegar hún birtist sjáum við aðeins ljósið, ekki skuggana.- Paulo Coelho

Ritstýrur